گلوله‌های نفتی، توده‌های باقی‌مانده از مواد نفتی هستند که می‌توانند در پهنه دریا جابه‌جا شده و در نهایت در سواحل تجمع کنند. در روزهای اخیر گزارش‌هایی از مشاهده این مواد در سورو و گلشهر بندرعباس و همچنین هرمز و میناب منتشر شده است، اما رسیدن آنها به محدوده کانال‌های پرورش میگو در سیریک، حساسیت موضوع را افزایش داده است.

حبیب مسیحی تازیانی، مدیرکل حفاظت محیط زیست هرمزگان، با تأیید مشاهده گلوله‌های نفتی در نقاط مختلف استان، از قابل توجه بودن حجم این مواد در سیریک خبر داده و گفته است بررسی‌های کارشناسی برای برآورد دقیق ابعاد آلودگی ادامه دارد.

به گفته وی، عملیات مدیریت و جمع‌آوری این آلودگی با همکاری شیلات، فرمانداری سیریک، بنادر و دریانوردی و با هماهنگی مدیریت بحران استانداری هرمزگان در حال انجام است. یکی از مشکلات اصلی نیز جمع‌آوری گلوله‌های نفتی است؛ چراکه استفاده از تجهیزات مکنده برای این کار دشوار بوده و به همین دلیل تلاش‌ها برای محاصره و مهار آلودگی و جمع‌آوری آن با پدها و تجهیزات جاذب ادامه دارد.

مدیرکل حفاظت محیط زیست هرمزگان همچنین از مردم خواسته است در محدوده‌هایی که گلوله‌های نفتی مشاهده شده، از شنا و تماس با آب خودداری کنند.

احمدرضا لاهیجان‌زاده، معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست، با اشاره به مشاهده گلوله‌های نفتی در سواحل جنوبی کشور، نسبت به پیامدهای بلندمدت این آلودگی هشدار داده است.

وی با بیان اینکه این مواد می‌توانند آسیب‌های قابل توجهی به اکوسیستم‌های ساحلی و دریایی وارد کنند، اظهار کرد: بخشی از ترکیبات آلی و فلزات سنگین موجود در این مواد به‌تدریج وارد محیط آبی می‌شوند و از طریق تبادل با محیط دریایی می‌توانند دامنه آلودگی را گسترش دهند.

لاهیجان‌زاده تأکید کرد که آثار این آلودگی به زمان مشاهده گلوله‌های نفتی در ساحل محدود نمی‌شود و ورود و تجمع این مواد می‌تواند باعث ماندگاری آلودگی برای مدت طولانی و حتی سال‌ها در محیط دریایی شود. به همین دلیل، پایش مستمر و شناسایی دقیق مناطق آلوده و انجام اقدامات کنترلی ضروری است.

حساسیت موضوع در هرمزگان از آن جهت بیشتر است که زندگی و معیشت بسیاری از جوامع ساحلی با دریا گره خورده است. صیادی، آبزی‌پروری، گردشگری و فعالیت‌های دریایی از جمله بخش‌هایی هستند که می‌توانند از پیامدهای آلودگی نفتی تأثیر بپذیرند.

رسیدن گلوله‌های نفتی به دهانه کانال‌های پرورش میگو در سیریک نیز باعث شده مسئله از یک آلودگی محدود ساحلی فراتر برود و ضرورت بررسی کیفیت آب، وضعیت زیست‌بوم منطقه و احتمال تأثیر آلودگی بر فعالیت‌های آبزی‌پروری بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.

در چنین شرایطی، جمع‌آوری مواد نفتی تنها مرحله نخست مقابله با آلودگی خواهد بود و پایش محیط دریایی پس از پاکسازی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چراکه پاک شدن ظاهری ساحل لزوماً به معنای پایان آثار آلودگی در دریا نیست. همزمان با ادامه عملیات مهار و جمع‌آوری، بررسی‌های کارشناسی برای مشخص شدن منشأ، گستره و پیامدهای این آلودگی نیز در دستور کار قرار دارد.